Collecte

De een na de ander

Bij het schrijven kijk ik vanuit mijn studeerkamer uit over een stuk groen aan de overkant van de weg. Daar stonden bomen, die vertrouwd waren geworden. Elk jaar weer lieten ze hun blad vallen Bij het en ieder jaar groenden ze tot en met. Sommigen waren hoog en bij wind gaven de bladeren een vrolijk ruisend geluid. Je zag ze ook bewegen in het licht. Er was er één, die altijd groen bleef, een hoge brede reuze conifeer. Vanuit die boom kwamen de eksters naar onze tuin om in een coniferenhaag walnoten te verstoppen. De bomen zijn er niet meer. De een na de ander zagen we omgaan. Trouwens ook die haag is niet meer. Dat is hout en hekwerk geworden. Daar kun je geen noot in verstoppen. Daar kan ook de heggemus weinig mee. De eens vertrouwde bomen liggen als op maat gezaagde stammen. Klaar om afgevoerd te worden. Een groot hoog doek belooft wat er op de lege plek van de bomen zal komen.

Niet alleen vertrouwde bomen, ook mensen gaan. De een na de ander. Vertrouwde mensen, die er altijd waren. Sommigen vanaf dat je je heugen kan. Anderen leerde je kennen en waren er langere of kortere tijd. leder met zijn eigenheid. De vertrouwde mensen zijn gelukkig niet gegaan als de bomen tegenover ons, in een paar weken tijd. Dat kan ook. In oorlogstijd.

In het pastorale ontmoet ik oudere mensen. Oud worden is een zegen, maar heeft ook zijn schaduwen. De beperkingen, het meer aan de kant komen staan, afhankelijk worden in dingen, die je altijd kon. Maar ook het gemis van vertrouwde mensen, die er altijd waren. Deel van het leven, ieder met zijn of haar eigenheid. Net als die bomen aan de overkant. Ze gingen de een na de ander.

Ik weet, er is ook nieuwe aanwas. Er zal met de tijd ook hier tegenover bij de huizen wel het een en ander aan groen geplant worden. Dat is toch bijzonder om ook in de gemeente, dat stukje van de wijngaard van God, nieuwe aanwas te zien. Ik denk aan komende zondag. Paasfeest, belijdenis van geloof. Jonge mensen, die God willen dienen in zijn gemeente. Afgelopen zaterdag het Paasconcert van Jedaja. Nog niet zo lang geleden ten doop gehouden zingen ze van de Naam van Jezus. Met volle overgave in de eenvoud die hen eigen is.

Pasen. Feest van de Hoop. Niet schuld en kwaad, niet ziekte en dood hebben het laatste woord. Onze Hoop is niet alleen voor dit leven op God. Dat ook, maar de toekomst is aan de Opgestane! We horen het, we zingen er van en we hebben het bar nodig bij het zien gaan van de een na de ander.

Datum: Mei 2022

Ds. de Koning Gans

Predikant wijkgemeente 1

Contactgegevens

Meer columns?

Naar overzicht