Diaconaal Woord

Samenleven

Als de deuren dichtvallen
en straatlantaarns oplichten
de gordijnen extra worden aangetrokken
ontbreekt het mij aan stem en taal
Niets en niemand hoort mij aan
Zelfs mijn bede tot U stokt
in de drukte van het dagelijks leven
tussen de vele vrienden, kennissen en contacten
voel ik mij klein, onzeker en bescheiden, te ver weg
Laat uw ontferming ons niet ontsnappen
Geef durf en vertrouwen opdat wij ons zo nu en dan
Openen, tijd nemen, aandacht oefenen
Al is ’t maar voor even, voor een ander,
Over koetjes-kalfjes bij ’t wachten op een bus
God onze Vader, leer ons opnieuw opmerkzaam en aandachtig te leven
Bij anderen die ons dagelijks pad kruisen en leven om ons heen
Dat we samenleven opnieuw maken tot samenleven.

Uit: Medemens

Een diaconaal woord: Dan knakt er iets

Bij de groenteafdeling hark ik twee kilo Gieser Wildeman bij elkaar. Al met al een flinke zak. Pijpje kaneel erbij, een flinke scheut Port, verse vanille, en stoven zullen ze. Het valt me op hoeveel tijd ik ervoor neem om de mooiste exemplaren eruit te vissen. Dat vind ik kennelijk belangrijk.

Op wat pokdalige peren na is alles in de supermarkt mooi. Geen banaan is beurs, blikken staan strak in het gelid, en alle komkommers zijn precies even groot. Dat vinden we kennelijk belangrijk.

O, natuurlijk. Die bak met peertjes is ook al een selectie van een nog grotere berg peren. En zo is er zoveel ‘speciaal voor u geselecteerd’. Hier wel tenminste. Hier is alleen het beste goed genoeg.

Leg dat maar eens uit op plekken waar mensen niet kunnen kiezen tussen goed of beter. Op plekken waar het niet meer regent in het regenseizoen. Waar het wassende water uitgerekend in het droge seizoen huizen en dorpen wegvaagt. Ik de mooiste peren. En zij de gebakken.

De profeet Jesaja kondigt de Here Jezus aan als de Dienaar die het riet dat geknakt is, niet verbreekt. Prachtig. Een grote les voor iemand als ik, geboren en getogen in een land waar nauwelijks plek is voor geknakt riet. Niets ontziend walst het de kwetsbare halmen tegen de vlakte. Welvaart knakt riet. En het herstelt niks.

We hebben het over het klimaat dat langzaam verandert en zo verstoord is, dat mensen ver weg eronder lijden en moeten vrezen voor hun leven. U en ik kunnen die mensen hoop geven door anders te kiezen. Niet het beste. Maar het goede. Niet voor onszelf. Maar voor hen. Om te beginnen met kleine stapjes.

Geniet van het goede!

Thimo den Hartog
Tegenberichten (Tear)